Öz Türkçe kelimeler yabancı kelimelerden nasıl ayrılır?

Dilimize özgü bazı özellikler vardır. Bunları kural olarak düşünürsek, bazı yabancı kelimeleri kolaylıkla ayırabiliriz.

Dilimizde içinde J olan kelime yoktur: jandarma, jilet, Jale, jimnastik, müjde..

H de yoktur: hediye, ahbap, zahmet, hayat, hayvan, hal, bahşiş, bahçe, hak, hüküm, hakim, hibe, hoş, her, …

Kelime başında R bulunmaz: Remzi, roman, raptiye, razı, …..

Kelime başında L de bulunmaz: Limon, lamba, loş, leğen, lake, lif, leblebi, …

İki sesli harf yan yana olmaz: saat, ziraat, aile, saadet, …

Hece sonunda iki sessiz harf yan yana olmaz: aşk, rest, tarz, risk, şirk, sert, abdest, …

İki sessiz harfle başlayan kelimeler de yabancı kökenlidir: stad, spor, klasik, tren, …

Dilimizde sesli harf uyumu vardır. Yani hem ince sesli harf (e, i, ö, ü) hem kalın sesli harf (a, ı, o, u) aynı kelime içinde bulunmaz. Bu uyumun olmadığı kelimeler öz Türkçe değildir: minare, cami, sandalye, kanepe, divan, asker, fakir, kitap, kalem, vicdan, …

Benim eksik bıraktığım kurallar elbette vardır. Ekleyeceği bir şey olan kişiler aşağıya yazabilirler.